Co ja bym zrobił bez muzyki.

Jest jak tysiąc rzek, spływających kaskadami w pięknym rytmie

Przepływ ustalony, przepływ nieustalony

W kluczowych momentach gładko spływają się razem

Ukłądają w harmonie

Pismo niemal obrazkowe

Do notacji emocji

"Artysta" III

Czy zostało cokolwiek czego można się trzymać?

Zapytał
Z nosem utkwionym w stosie wierszy
Z każdym słowem 
Starzał się coraz bardziej

Papieros dogasał w popielniczce 
Jak zawsze
Dyskretny powiernik pocałunków
Zawarł w sobie wszystko czego zabrakło w słowach
I zgasł.

Czego mam się trzymać
Zapytał
I spłonął

dot.

Dziwnie

Odkleiłem się jakby od siebie

Powiewam z trudem

Ja - chorągiew z człowieka 

Powiewam pod wiatr

A teraz Ty podejdź

I zrób miłość

Nic nie rób

A teraz odejdź i zrób 

Nic

I ja podejdę i zrobię

I ja odejdę

Nic

A przecież miłości miałem zawsze więcej

Niż pieniędzy

Więcej niż rozsądku

I chęci

Krzyczał bym tak samo głośno

Jak milczę teraz

Przybił bym się czymkolwiek

Rdzą choćby

Do siebie spowrotem

Nie mógłbym być bliżej Ciebie

dot

Bardzo wielu rzeczy nie rozumiem
Ale najbardziej w tym wszystkim
Siebie kurwa samego

Dawno nie miałem takich myśli
Jakie snują mi się po głowie
Tak bardzo nie proszeni to goście
Najbardziej znienawidzeni wrogowie

Mógłbym robić teraz wszystko
I o wszystko mógłbym walczyć
Jak zwykle bym robił
Lecz nie robię
I zrobić nie mogę

Moja drogo

Co ja Ci zrobiłem
Że mnie tak karzesz
Za inność
I taką samość
Za nic i za wszystko
Za co mnie tak uczysz
Że się aż tak głupi czuję
I niemy
Gdzie mnie prowadzisz

Czy czeka mnie coś
I aż tak trudne to będzie?

Jeszcze żadne róże nie bolały mnie tak bardzo
Chociaż pewnie bywają i takie
Które bolą nawet kiedy się je wyrzuci
I długo potem

A zatem
budzi się strach przed otwieraniem kolejnych drzwi
Bo w końcu znajdziesz to czego się tak boisz
Gdzieś tam
Śpi strach
i obudzi się gdy wejdziesz

Kropka po panicznie
I zbyt płytko nabieranym powietrzu

Masz trwać
Nie trzeba żyć

 "Nie ma po co
Nie ma po co się bać"