Szeptem ktoś mnie woła

Z pomiędzy drzew wspomnienem

Z mgłą unoszące się w świat

Stań się tym westchnieniem

Jak myśliwy i jak ofiara

Bądź gniewem i skomleniem

Bądź pewnością i zdradą

Stań się westchnieniem

Usłysz

Rytualne bębny

Bicie serca i grzmot

Spójrz

Słońce i księżyc goniące po niebie

Dwójka kochanków naiwnych szukających siebie

Tam w oddali

Wilk idący przez las

Przez ciszę, wilgoć i chłód

Przez święte lasu westchnienie

To nie jest nieubłagane

To jest naturalne

Rytualnie zataczam się i słaniam

O drzewa opieram

Ziemia ciągnąca mnie do siebie

I Krzyczący kruk

Ten Kruk pędzący po niebie

Jest jak znak